Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

Το αύριο ήρθε

Άσπρα σπίτια, μπλε μικρά παραθύρια και μικρές ξύλινες γαλαζόπορτες, είναι καλοκαίρι για εμένα.
Κυκλαδίτικο αγέρι έκανε σβούρα πάντα τα μαλλιά μου. Άμμος, αλάτι μπόλικο, έρημες παραλίες,θα μου θυμίζουν πάντα το μικρό κυκλαδονήσι μου...κάπου εκεί στα δυτικά του Αιγαίου , με θέα τα Θερμιά και την Εύβοια απ'την άλλη.

Τζ. Ώστεν σ'αγάπησα.
 

Τι κι αν τόσα χρόνια τα περνώ εδώ , τι κι αν τόσα χρόνια γκρινιάζω που δεν έχω ένα χωριό με πλατεία, καφενεία , παιδιά στα σοκάκια, τι κι αν με κουράζει αυτή η αποξένωση, φέτος ίσως και να την εκτίμησα.Είναι αυτό που κάποιες φορές ζητάς μόνο ηρεμία. Δεν μου έλειψε τίποτα απ'το φετινό καλοκαίρι.Ίσως, ίσως να μου έλειψε η ηρεμία που είχα σαν άνθρωπος στο περσινό.Δεν την λησμονώ,ωστόσο!
Κάθε εμπόδιο για καλό που λένε. Στις αρχές θύμωνα με τον εαυτό μου,τον κατηγορούσα για όλα...Μετά κατηγορούσα τους άλλους( πολύ πιο εύκολο, φίλοι μου αυτό),μέχρι που συνειδητοποίησα ότι και τα δύο ήταν ανόητα και κάποιες φορές παιδιάστικα. Εγώ , εσύ , ο οποιοσδήποτε έχει περάσει από κάτι. Δεν είμαι η πρώτη. Ούτε και η τελευταία όμως. Αυτό κατάλαβα στις φετινές ΄΄ήρεμες΄΄ διακοπές μου,που μόλις τελείωσαν( παρατεταμένες και γεμάτες,ναι).
Δεν θέλω να ξεχάσω τίποτα. Σκέφτομαι πόσο γρήγορα πέρασαν όλα και γελάω που πριν από μερικούς μήνες έκλαιγα για το ''αύριο''. Το ''αύριο'' ήρθε! Και είναι ευοίωνο.Το ''χθες'' είναι ''χθες''!Θα ήταν ψέμα να πω ότι το ξεχνώ ή ότι το πετώ στα σκουπίδια. Ήταν όλα τόσο έντονα που δεν γίνεται.Τουλάχιστον όμως έζησα,και έμαθα,γέμισα εμπειρίες και τώρα συμφιλιωμένη μ' όλα χαμογελώ. Αληθινά,αυτήν την φορά! 



*ΥΓ: Όποιος ξέρει λίγο από γεωγραφία,ή έστω όποιος το ψάξει θα το βρει το νησάκι.
**ΥΓ2: Και να που αυτό το μπλογκ έκλεισε το χρόνο του και πέρασε και το δεύτερο καλοκαίρι του...και άλλαξε και αυτό λιγουλάκι, σαν κι εμένα.

Καλό μας χειμώνα.