Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Φεβρουάριος, 2014

Silenzio

Εικόνα
Δεν ήξεραν που είχαν βρεθεί.
Είχαν απομακρυνθεί μακριά απ'την πόλη.
Αλλά δεν τους ένοιαζε και πολύ. Ήταν νέοι. Ήταν ερωτευμένοι. Ήταν μόνοι τους.
Ακόμη και στην άκρη της γης να βρισκόντουσαν, θα έμεναν εκεί. Μόνο αν ήξεραν ότι θα έχουν ο ένας τον άλλον.
εκείνη 20 χρονών είχε αφήσει το σπίτι της και τα δεσμά του. ζούσε χρόνια στο γυάλινο κόσμο που είχαν χτίσει οι γονείς της γύρω απ' αυτήν. Δεν ήταν θυμωμένη όμως μαζί τους. Τους καταλάβαινε. Ίσως και εκείνη μετά από είκοσι χρόνια να είναι έτσι. Τουλάχιστον μεγάλωσε μ΄ αγάπη. Πολλή αγάπη. Αλλά το πουλί άνοιξε τα φτερά του. Έπρεπε να τ' ανοίξει. Και το κλουβί άνοιξε απότομα τις πόρτες του όταν γνώρισε εκείνον.

Δεν ήταν πολύ μικρός. Σε λίγο καιρό θα έκλεινε τα 27. Δεν την ενδιέφερε και πολύ η διαφορά ηλικίας που είχαν. Δεν την ένοιαζε αυτό. Είχαν μία δική τους επικοινωνία. Τόσο έντονη. σχεδόν μαγική. Τον θαύμαζε. Τον θαύμαζε για την επιμονή του,για την τρυφερότητα του, για την ηρεμία που είχε και τόσο πολύ εκείνης της έλειπε,γ…
Φεβρουάριος 2014
Φίλοι και φίλες,
μετά από το τέλος του δυσοίωνου 2013 και τον ερχομό του 2014 , θυμήθηκα πώς έχω ένα μπλογκ και πώς το έχω αφήσει στην μοίρα του να αραχνιάζει.
Εντάξει, για να δικαιολογηθώ,δεν είναι έτσι ακριβώς. Λίγο το γεγονός ότι δεν υπήρχε έμπνευση - πέρα από κάτι σκόρπιες γραμμές & ένα διήγημα- ,λίγο ότι έδινα μαθήματα μ' άφησαν πίσω.
To 2014 μπήκε ήρεμα, ίσως λίγο αδιάφορα, αλλά όμορφα.
Τέλος πάντων. Ο Φλεβάρης μπήκε και θυμήθηκα πόσο σιχαινόμουν αυτόν το μήνα από μικρή.
Αδιάφορος τελείως. Είναι αυτό που λέμε ότι έχει την τύχη να είναι μετά τα Χριστούγεννα και πριν το Πάσχα και εκείνος περνιέται στο ντούκου.
Εντάξει έχει τις απόκριες που πλέον καταντούν τόσο κοινότυπες παντού μ αποτέλεσμα να βλέπουμε κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια. Γυναίκες σέξι καλόγριες, αστυνομικίνες , νοσοκόμες ,κλπ και άντρες που συνήθως βαριούνται τη ζωή τους και κάθονται μόνο, να απολαύσουν το ''θέαμα''.
* Ξέρω τι σκέφτεσαι... Ότι είμαι η στριφνή 20χρονη που δεν τ…