Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014

Φεβρουάριος 2014


Φίλοι και φίλες,
μετά από το τέλος του δυσοίωνου 2013 και τον ερχομό του 2014 , θυμήθηκα πώς έχω ένα μπλογκ και πώς το έχω αφήσει στην μοίρα του να αραχνιάζει.
Εντάξει, για να δικαιολογηθώ,δεν είναι έτσι ακριβώς. Λίγο το γεγονός ότι δεν υπήρχε έμπνευση - πέρα από κάτι σκόρπιες γραμμές & ένα διήγημα- ,λίγο ότι έδινα μαθήματα μ' άφησαν πίσω.
To 2014 μπήκε ήρεμα, ίσως λίγο αδιάφορα, αλλά όμορφα.
Τέλος πάντων. Ο Φλεβάρης μπήκε και θυμήθηκα πόσο σιχαινόμουν αυτόν το μήνα από μικρή.
Αδιάφορος τελείως. Είναι αυτό που λέμε ότι έχει την τύχη να είναι μετά τα Χριστούγεννα και πριν το Πάσχα και εκείνος περνιέται στο ντούκου.
Εντάξει έχει τις απόκριες που πλέον καταντούν τόσο κοινότυπες παντού μ αποτέλεσμα να βλέπουμε κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια. Γυναίκες σέξι καλόγριες, αστυνομικίνες , νοσοκόμες ,κλπ και άντρες που συνήθως βαριούνται τη ζωή τους και κάθονται μόνο, να απολαύσουν το ''θέαμα''.
* Ξέρω τι σκέφτεσαι... Ότι είμαι η στριφνή 20χρονη που δεν της αρέσει τίποτα.Η αλήθεια είναι ότι την γκρίνια την έχω στο τσεπάκι, αλλά ρε γαμώτο λίγη πρωτοτυπία δεν έβλαψε κανέναν.*
Κι άλλος ένας λόγος που σιχαινόμουν τον Φεβρουάριο. Δεν χαιρόμουν τις απόκριες. 2 σαββατοκύριακα και τέλος. Ε,σιγά.

**Προσοχή. Ακολουθεί anti-βαλεντινικό μήνυμα**.

Valentine's Day.
Ημέρα των ερωτευμένων.
Λουλούδια. Κόκκινα τριαντάφυλλα παντού. Τούρτες σοκολάτας σε σχήμα καρδιάς, κόκκινα εσώρουχα, κόκκινο κρασί, εστιατόρια και ότι άλλο ρομαντικό και αγαπησιάρικο μπορείτε να φανταστείτε. Α! Και αρκουδάκια. Και καρτούλες. Όλα σε σχήμα καρδιάς.

Χμ. Θυμάμαι από μικρή τους δικούς μου να ''γιορτάζουν''. Όχι με τόσο ζουζουνιάρικα πράγματα.. αλλά ήταν ευκαιρία να φάμε οικογενειακώς παστούλες και να στολίσουμε το σπίτι με λουλούδια.

Χμ. Και θυμάμαι. Ότι ναι μεν ωραία όλα αυτά. Αλλά πόσο τα απεχθανόμουν. 
Αρχικά Ο Βαλεντίνος, σύμφωνα με τον θρύλο, υπήρξε ιερωμένος του 3ου αιώνα, ο οποίος σε πείσμα των αυτοκρατορικών διαταγών δεχόταν να παντρέψει νεαρούς στην ηλικία ερωτευμένους, γλιτώνοντας με αυτό τον τρόπο τους άρρενες από τη στρατιωτική θητεία. 
Αυτά σχετικά με το ιστορικό υπόβαθρο. Η γιορτή σαν γιορτή καθιερώθηκε πολύ αργότερα στην μεσαιωνική Αγγλία.'Ολα καλά μέχρι εδώ. Και εγώ αναρωτιέμαι, πώς ένα ''μαρτύριο'' γυρίσαμε να το γιορτάζουμε έτσι. Δεν λέω γλυκύτατος ο ιερωμένος, αλλά δεν τον έφαγαν για να αγοράζουμε σοκολατάκια lacta για το φίλο μας.
Πέρα λοιπόν ,απ'το γεγονός ότι η μέρα του Αγ. Βαλεντίνου είναι ίσως η εμπορικότερη μέρα του χρόνου ,μιας και μας την πλασάρουν παντού ( μην ανοίξετε τηλεόραση αύριο,παντού καρδιές θα δείτε) ,είναι παράλληλα και η πιο κοινότυπη μέρα που ζούμε ετησίως.
Δεν ξέρω,αλλά εγώ όταν είμαι ερωτευμένη δεν περιμένω τις 14 Φεβρουαρίου για να γιορτάσω...εντάξει ίσως πάρω κανένα γλυκό.( για να φύγει η λιγούρα).

μήπως να ξεκολλάμε μ' όλο αυτό;


*Τώρα σκέφτεσαι πάλι. Ότι τα λέω αυτά επειδή είμαι μόνη. Υποσημείωση: Με τα μυαλά που κουβαλάω, και μόνη να μην ήμουν θα μου έφερναν δώρο και θα στραβομουτσούνιαζα.*

Φεύγω από τον Φλεβάρη λοιπόν.
Ας μείνει στο ντουλάπι του.




4 σχόλια:

  1. κοιτα όταν ερωτευθείς και σου φέρουν μια σοκολατίτσα όμορφη να δεις ποσο θα σαρεσει η γιορτή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μωρέ όμορφα είναι,δεν αντιλέγω.απλά μ εκνευρίζει η τόσο μεγάλη εμπορικότητα,που ανοίγεις τηλεόραση και είναι παντού μπαλόνια καρδιές και τούρτες. Μπορείς λιτά να εκφράσεις την αγάπη σου...και να μην περιμένεις τις 14 Φλεβάρη να κάνεις δώρο μια σοκολάτα.(*δεν έχει τύχει να μ κάνουν,συνήθως είχα την τύχη να χωρίζω πριν μπει ο Φλεβάρης χαχα).^^

      Διαγραφή
  2. Εγω λεω οτι απλα οσοι εχουν ταιρι,Πανε σε ενα εστιατοριο και τρωνε η κανουν το ιδιο στο σπιτι τους αλλα στο πιο επισημο!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ναι είναι μια καλή ευκαιρία,ίσως για λίγη 'παραπάνω' περιποίηση. αλλά όχι όλα αυτά τα αρκουδάκια τα τεραστια κλπ δεν ξέρω μάλλον είμαι πολύ ιδιότροπη και τα βαριέμαι.πάντως σε όλες μου τις σχέσεις συνήθιζα να κάνω μινι δωράκια πριν του Βαλεντίνου.(ίσως επειδή πάντα του Αγ. Βαλεντίνου,τυχαίνει και είμαι ελεύθερη) :p

      Διαγραφή