Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014

Ας παίξουμε ένα παιχνίδι.

(Λοιπόν. Ας πούμε ότι είναι καλοκαίρι. Ή χειμώνας. Ή φθινόπωρο. Δεν μας νοιάζει η εποχή. Ο μήνας ,η ώρα. Εγώ επιλέγω καλοκαίρι. Ίσως επειδή το καλοκαίρι έχει μια δόση σουρεαλισμού, συνήθως. Και πιστέψτε με. Είναι πολύ σουρεαλιστικό αυτό που θα συμβεί).

Είναι πρωί.  Ακούς τον ήχο του κινητού σου. Κοιτάς την ώρα. Είναι ακόμη οκτώ. 
Όχι,δεν θα δεις ποιος είναι.Άσε ,κάτσε, λίγο ακόμη.
Βλακείες. Σε ξύπνησε τώρα. 
Είναι μήνυμα. Απ'τον δικό σου ''κάποιο''.
Θες να είναι ο σύντροφός σου; Ο φίλος σου; Ο αδερφός σου; Ένας άγνωστος;
Εσύ επιλέγεις.

Πάρε τα πράγματά σου κι έλα μαζί μου. Ρούχα,κινητό, λάπτοπ ΑΠΑΓΟΡΕΎΟΝΤΑΙ.Μόνο τα αγαπημένα σου αντικείμενα. Αυτά που ότι και να συνέβαινε δεν θα ήθελες ν' αφήσεις πίσω. Ίσως και λίγα χρήματα.Θα φύγουμε αύριο. Θα περάσω εγώ να σε πάρω.Στις 8, να είσαι έτοιμη. Μην ρωτήσεις για που.
Ίσως είναι όνειρο σκέφτεσαι. Μάλλον κοιμάσαι ακόμη. Τσιμπιέσαι , πας πλένεις το πρόσωπό σου, φτιάχνεις καφέ και κοιτάς το κινητό... Το χεις παρατήσει στο τραπέζι. Και το χαζεύεις. Και σκέφτεσαι. Και περνάς όλη την μέρα σου έτσι. Μέχρι που πέφτει το μάτι σου στο ρολόι και βλέπεις ότι έχει πάει πια αργά. Δεν ξέρεις τι να κάνεις. Μια περιπέτεια δεν άφησε κανέναν αδιάφορο. Πόσο μάλλον με το αγαπημένο σου πρόσωπο.Απ'την άλλη όμως. Έχεις το θάρρος να κάνεις κάτι τέτοιο; Και πες ότι το βρίσκεις. Τι παίρνεις μαζί σου;

Είναι ξημερώματα. Έχεις κοιμηθεί ελάχιστα.
Ψαχουλεύεις πράγματα, για να δεις τι θα έπαιρνες. ΠΡΟΣΟΧΉ. Δεν ξέρεις ακόμη αν θα πας.
Μετά από ψάξιμο, και αφού έχεις κάνει το σπίτι μαντάρα, ιδού.

(*δεν τα λες & λίγα, αλλά αυτοί είναι οι  δικοί μου,όροι ).


 7&μισή.

Θα έρθεις μαζί μου,τελικά;