Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Κλεισμένοι σ'ένα γυάλινο κουτί.
Γυμνοί, από σκέψεις, από προβλήματα,
από συναισθήματα!
Γυμνοί από συναισθήματα.
Όχι.
Θέλω να σ' αγγίξω.
Αλλά, Φοβάμαι...
Δεν μπορώ όμως να φύγω.
Είμαι παγιδευμένη εκεί μαζί σου.
Με κοιτάς. Απλώνεις το χέρι σου.
Γαμώτο! Γιατί φοβάμαι;
Κλείνω τα μάτια.
Αλλά το βλέμμα μου,είναι εκεί!
Πάνω σου. 
Νιώθω το χέρι σου,τα δάχτυλά σου πάνω μου.
Σπασμοί. Πολλά βολτ,μαζεμένα.
Ένα τρέμουλο στο σώμα, και στη φωνή.
''Αγκάλιασε με'',ψιθύρισε.

6 σχόλια:

  1. Βρε βουρ που σου λέωω! Βουρ μη μασάς! Ο τολμόν πάντα νικά! Δε λέω τίποτα άλλο για να μη χαλάσω τις όμορφες σκέψεις σου καλή μου! Να είσαι καλά και να γράφεις! Να μαθαίνουμε τα νέα σου! (Ωραία τα λουλουδάκια στο backround)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστινάκι, τρεξίματα με τη σχολή,έχω πολλά... είπα να το κάνω λίγο πιο φωτεινό το blog :) Φιλιά πολλάαα

      Διαγραφή
  2. Ωραίο και μεστό. Φιλάκια, να περνάς ωραία! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Απόλυτα μαζί σου! "αγκάλιασε με", αυτές οι δύο λέξεις τα λένε όλα! Να ζεις γλυκιά μου! Άσε τους φόβους για άλλη φορά!
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή