Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάϊος, 2015
Εικόνα
Αν σε ρώταγε κάποιος: '' Τι είναι χρόνος για εσένα, τι θα του έλεγες''; ........


Αόριστος. 
Ενεστώτας.
Μέλλοντας.
Ακαθόριστα μονοπάτια που όλα κάπου καταλήγουν.
Ευθείες, που ξεκινούν στο τότε και δημιουργούν λαβύρινθους στο σώμα,στο μυαλό, στη ψυχή.
Υποθέτουμε ότι όλες ξεκίνησαν από τον ίδιο σταθμό. Το ίδιο σημείο. Μία κουκκίδα. Μικρή, τόση δα. Σιγά σιγά οι κουκκίδες πληθαίνουν, η μία πίσω απ'την άλλη. Η απόσταση δεν είναι ποτέ ίση. Και οι ευθείες σιγά σιγά σπάνε. Σε καμπύλες. Αρχίζουν να τέμνονται, η μία μετά την άλλη. Καμία όμως δεν ξέρεις που μπορεί να καταλήξει. Ξέρεις ίσως που και πότε ξεκίνησαν να υπάρχουν. Θυμάσαι τα σημάδια τους. Είναι χαραγμένα. Παντού. Μέσα σου.
Ζεις μ'αυτά! Τώρα.
Κι ας έγιναν χθες. Τότε.
Το τότε φέρνει το τώρα. Το τώρα δεν θα είχε ύπαρξη χωρίς το τότε!
Ούτε εσύ, ούτε εγώ !
Κάθε δευτερόλεπτο, λεπτό, ώρα που περνάει σχηματίζουν στο χάρτη σημεία- σταθμούς.
Γεμίζουν τον κόσμο σου, το είναι σου.

Μία αρχή ,μία μέση, κι ένα....''τέλος'';
Ό…

Θυμάσαι;

Εικόνα
Θυμάμαι εκείνα τα βράδια που μ'έπαιρνες από το χέρι. Το κράταγες σφιχτά.Τόσο που ένιωθα τα δάχτυλά μου να μελανιάζουν. Θυμάμαι το πάρκο που πηγαίναμε και ξαπλώναμε. Τη νύχτα πάντα. Κάτω από εκείνο το δέντρο που είχαμε χαράξει με τα ονόματα μας. Εκεί σ'έβρισκα όταν τσακωνόμασταν. Εκεί μ'έβρισκες να γράφω και να κλαίω μόνη μου...
Θυμάσαι; Ένα βράδυ είχαμε καθίσει & μετρούσαμε τ'άστρα. Όποιος μέτραγε τα περισσότερα χωρίς να χάσει την σειρά του θα κέρδιζε από ένα φιλί τη φορά. Με κέρδιζες,πάντα. Μούτρωνα,πείσμωνα,αλλά πάντοτε έχανα τη σειρά μου. Για να κερδίσω τ'άπειρα φιλιά σου. Εκεί κάτω απ'το δέντρο μας. Αγκαλιά.
Παρέα με τ'άστρα. Παρέα με τον δικό μας ουρανό.