Αποσπάσματα



Πονάει, όταν γράφω.


Σαν να σταυρώνομαι, κι εγώ η ίδια, 
όπως ο θεάνθρωπος που κάποτε πιστέψαμε.
Θέλω να γράψω για τους αγώνες που πρέπει να δώσουμε,
για τη ζωή που πρέπει να κυνηγήσουμε,
για τους ρόλους εκείνους που θέλω να "γίνω",
αλλά με σταματούν.


..οι σκέψεις που κάνω για σένα.

Πέρασε καιρός, πολύς.
Το ξέρω.
Αλλά δεν λέω να καταλάβω,
πως ποτέ δεν μ'αγάπησες.
...
Κι εγώ κάθομαι και γράφω,
όσα δεν ζήσαμε,
σαν μια άλλη
''Πολυδούρη'' ,
σαν όλες εκείνες τις γυναίκες
που ερωτεύτηκαν,
δίχως, όμως ανταπόκριση.
...
Γράφω για τα «σ'αγαπώ» που δεν σου είπα.
Γράφω για εκείνα τα φιλιά που δεν πρόλαβα να σου δώσω.
Γράφω για τα λουλούδια που δεν μου χάρισες ποτέ.
Γράφω για εκείνο το βράδυ που υπήρξες.

Αλλά δεν τολμώ να γράψω
πως δεν σ'αγάπησα.


*Απόσπασμα,29/4/2016
Μ.Παρασκευή

Σχόλια

  1. Το πρωτογενές χαμόγελο

    Την τελευταία φορά που η Marie Ch έπιασε να γράψει ένα κείμενο, το βλέμμα της αναζήτησε μία καινούρια άυλη προοπτική, αυτή της πολυμορφίας. Διά της δύναμης του αστείρευτου ψυχικού της κόσμου η Marie Ch άρχισε να περιπλανιέται στις διαύλους της πιο διαυγούς φαντασίας της. Και στην πιο απάνεμη στροφή του ταξιδιού της είδε ένα ξεχωριστό αστέρι να μεγαλώνει με την αποθέωση των ονείρων της. Και τότε κατανόησε ότι αξίζει να περιμένει την αγάπη που η ίδια αξίζει. Γιατί γεννήθηκε για να συναντήσει την ευτυχία με τον ερχομό μιας αργής αλλά βέβαιης ευτυχίας.

    Γιάννης Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή την πολυμορφία στη γραφή μου, δυστυχώς δεν την βλέπω. Φοβάμαι, ότι τ'όνειρα θα μείνουν όνειρα, και ότι η ευτυχία μού κρύβεται, ακόμη. Αλλά, ελπίζω σ'αυτήν , όπως όλοι! :)

      Διαγραφή
  2. Πιστεύοντας έρχεται η όρεξη. Και το βλέμμα σας είναι όραση και μάλιστα όαση συναισθημάτων. Κοιτάξτε μεσοπέλαγα στη ζωή σας κι όλα θα αλλάξουν.

    Γιάννης Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ανασκόπηση

Για τη Φαίδρα